“ဆီျဖစ္သြားမဲ့ ႏွမ္းတစ္ေစ့”

Wednesday, 20 October 2010 14:30 | Written by Administrator | PDF | | Print | | E-mail

ျငိမ္းခ်မ္းလက္(ဓမၼပီတိ)

ယေန ့ မွတ္မွတ္ရရ ျမန္မာႏူိင္ငံမွာ ေမာင္နာဂစ္၀င္ေမႊသြားခဲ့ၿပီး သိပ္မၾကာခင္ပဲ အေမရိကန္ႏိူင္ငံ ကယ္လီဖိုးနီးယားျပည္နယ္ ဖရီးေမာက္ ေမတၱာနႏၵေက်ာင္းတုိက္မွာ နာဂစ္ ဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ ကူညီဖို ့ စြမ္းႏိူင္သေလာက္ လွဴဒါန္းၾကတဲ့ စုေပါင္း ကုသိုလ္ျပဳပြဲႀကီးက်င္းပတဲ့ အခြင့္အခါ သမယမွာ ဆရာေတာ္ႀကီး မ်ားကိုလည္း ပင့္ဖိတ္ၿပီး အလွဴရွင္မ်ားက ဆြမ္းအစရွိတဲ့ လွဴဖြယ္၀တၳဳ အစုစုတုိ ့ကို သဒၵါတရားထက္သန္စြာ ပါ၀င္လွဴဒါန္း ၾကတာကို ျမင္ရေတာ့ ၾကည္းႏူး၀မ္းသာ ပီတိျဖစ္မိပါတယ္။

ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြရဲ့ မြန္ျမတ္တဲ့ ခ်စ္စရာဓေလ့လုိ ့ေျပာရမလားမသိဘူး ၊ အခုလို အတိဒုကၡ ေရာက္ေနတာ ေတြကို ေတြ ့ရျမင္ရတဲ့ အခါကိုယ္နဲ ့သိသိ, မသိသိ နည္းမ်ားမဆို ႏူိင္တဲ့ ဘက္ကေန ကူညီေပးၾကတာေလးေတြက ေတာ္ေတာ္လည္း ၾကည္းႏူးစရာေကာင္းသလုိ အတုလည္း ယူစရာ ေကာင္းလွပါတယ္။ အခုလို ေတြ ့ရျမင္ရ ေတာ့ ကိုယ္တိုင္လည္း နာဂစ္ျဖစ္ျဖစ္ျခင္း ေနာက္တစ္ေန ့ပဲ အင္တာနက္ သတင္းမွာၾကည့္လုိက္ရလို ့အဲဒ ီမနက္ အရုဏ္ဆြမ္း ကို ေက်ာင္းရွိဆရာေတာ္မ်ားနဲ ဘုန္းေပးၿပီးခ်င္း နာဂစ္ ဒုကၡသည္မ်ားကို ကိုယ့္ႏိူင္သေလာက္ သံဃာ့ဥေသ်ွာင္ရဲ့ တာ၀န္ခံ ဆရာ ေတာ္တစ္ပါးကို န၀ကမၼ ခ်က္ျခင္းလွဴလုိက္ခဲ့တာကို အမွတ္ရၿပီး ထပ္ဆင့္ ၀မ္းေျမာက္ပီတိ္ျဖစ္ၿပီး ကုသုိလ္စိတ္ေတြ ထပ္ပြားေနမိပါတယ္။

ဒါေပမဲ့ ကုိယ့္ရဲ့ ၀မ္းသာပီတိျဖစ္မူက ၾကာရွည္ေတာ့ မခံႏူိင္ပါဘူး၊ အစီအစဥ္က်င္းပတဲ့ စာရင္းထဲမွာ ၾကြေရာက္လာတဲ့ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားကို တစ္ပါးစီက် ၾသ၀ါဒေပးဖုိ ့ေလ်ွာက္ထားေတာင္းပန္တဲ့ ဒကာရဲ့ အသံကိုၾကားရတဲ့ အခါမွာေတာ့ ရင္ထဲမွာျဖစ္ေနတဲ့ ၀မ္းသာပီတိေလးေတြခင္မ်ာ ၾကက္ေပ်ာက္ ငွက္ေပ်ာက္လို ့ ေျပာရမလား၊ သံပူျပားေပၚခ်လုိက္တဲ့ ေရစက္လုိ ရွဲးခနဲး အသံသာၾကားလုိက္တယ္ ေရစက္ရွာမရေတာ့ သလုိ ကိုယ့္ရဲ့ ျဖစ္ပုံမွာ ထပ္တူပါပဲ။ ( ဒီထက္မကလည္း ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ႏူိင္တယ္လုိ ့အဲဒီ အခ်ိန္တုန္းက အေျခအေနကို အခုမွ ျပန္ေျပာင္းၿပီး စဥ္စားမိတယ္ )။

ဟုတ္တယ္ေလ------ ကိုယ္က ရဟန္၀ါ အေနနဲ ့ေရာ စာေပအေနနဲ ့ပါ ဘာမွေျပာစရာမရွိေအာင္ကို ကြာျခားလြန္းတဲ့ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားၾကားထဲ မွာ အခုလို ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားနဲ ့ အတူၾသ၀ါဒေပးဖုိ ့ ေလွ်ာက္ထား လာတာကို ၾကားရေတာ့ ကိုယ့္လို ့ပါးမႊားမွ တကယ့္ ပိစိေလး ရဲ့ အျဖစ္က ထေျပးလို ့ရရင္ ထေျပးခ်င္တဲ့ စိတ္ေတြေပၚလာေတာ့တာေပါ့။ ခုနက ေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ့ စိတ္ေတြလည္း အခုေတာ့ ဆန္ ့က်င္ဖက္ အေျခအေန ေရာက္ သြားတာေပါ့။ ၿပီးေတာ့ ေလွ်ာက္ထားလိုက္ပံုက ျငင္းလို ့မရ ေရွာင္လို ့မရ ဆရာေတာ္မ်ား တစ္ပါးၾကစီ ဆံုးမၾသ၀ါဒ ေပးသနားဖို ့အတြက္တဲ့ ေလ။

“ ဆရာေတာ္မ်ားမွ တစ္ပါးက်စီ ဆံုးမၾသ၀ါဒ ေပးသနားဖို ့ေလွ်ာက္ထားေတာင္ပန္းပါတယ္ အရွင္ဘုရာ” ဆိုတဲ့ အသံလည္းၾကားလိုက္ေရာ ….. အင္ အဲဒီအသံ ၾကားၾကားျခင္းေတာ့ ကိုယ္ႏွလုံးခုန္သံ ကိုယ္ျပန္ၾကားရယံုတင္မကဘူး၊ နံေဘးက ဆရာေတာ္မ်ားၾကားသြားမလားလုိ ့ ထင္မိ ေလာက္ ေအာင္ ေတာ္ေတာ္ေလးျပာသြားတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေသျခာစဥ္စားၾကည့္ရင္ အဲဒီေလွ်ာက္ထားတဲ့ ဒကာကိုပဲ ေက်းဇူးတင္ရေတာ့မလုိ ့ျဖစ္သြားေသး တယ္၊ ဟုတ္တယ္ေလ ဆြမ္းဘုန္းၿပီးမွ ဒီအစီအစဥ္ကို ေလ်ွာက္ထား လုိ ့ေပါ့။ ႏို ့မဟုတ္လုိ ့ကေတာ့ ဆြမ္းမ်ားမဘုန္းရေသးဘူးဆိုရင္ အင္း…. အဲဒီေန ့ကဆြမ္းဟင္းမ်ိဳးစံုရဲ့ အရသာေပါင္းစံုကို စိုးရိမ္စိတ္တဖြားဖြားနဲ ့ဘုန္းေပးရမဲ့ ကိုယ့္အျဖစ္ကိုယ္ေတြးၾကည့ၿ္ပီးေတာ့ အခုလုိ ဆြမ္းဘုန္းၿပီးမွ စီစဥ္ၾကတဲ့ ဒကာေတာ္ေတြကိုပဲ အထူးေက်းဇူးတင္ရေတာ့မလို ။

ကိုယ့္အျဖစ္က ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားမွ တစ္ပါးၾကစီ အထုိက္အေလ်ာက္ ဆံုးမၾသ၀ါဒေပးေနတဲ့ စကားေတြကို ၾကားေပမဲ့ မခံယူႏိူင္ေတာ့ပါဘူး။ ကိုယ့္အလွည့္ေရာက္ရင္ ဘာေျပာရမလည္းဆုိတာကို အေျပးအလႊားေတြးရင္း ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားရဲ့ ဆံုးမစကားသံေတြကုိ မၾကားတစ္ခ်က္ ၾကား တစ္ခ်က္နဲ ့ ေသေသျခာျခာ ႏွလံုးမသြင္းႏိူင္ခဲ့ဘူး။ ကဲအခုမွေတာ့ မထူးေတာ့ဘူးလို ့စိတ္ကိုဒုန္းဒုန္း ခ်လိုက္ေတာ့မွ ေခါင္းထည္း ဖတ္ထားမွတ္ထား သမွ်ေတြထည္းက အေၾကာင္းအရာေလး တစ္ခု လက္ခနဲးေပၚလာေတာ့တယ္။ ဒီေတာ့မွ စိတ္ထည္းမွာေရာ အျပင္မွာပါ ေနသာထုိင္သာ ရွိသြား ေတာ့တယ္။

အဲဒီလုိနဲ ့ဆရာေတာ္မ်ား အလွည့္က်ေျပာလာခဲ့တာ ကိုယ့္အလွည့္ေရာက္လုိ ့မုိက္ကရုိဖုန္း လာထုိးေပးေတာ့ ………“ ဦးဇင္း အေနနဲ ့အခုလုိ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားရဲ့ ေရွေမွာက္မွာ ကိုယ့္ရဲ့ အသက္အရြယ္ အေတြ ့အႀကံဳ မဆိုစေလာက္ေလးနဲ ့ေမာင္နာဂစ္ေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္မွာ ကုသိုလ္ သြားလုပ္ၾကမဲ့ ကုသုိလ္ရွင္ မ်ားကို စကားေျပာဖုိ ့အတြက္က ေတာ္ေတာ္ေလး အပန္းႀကီးပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္ အခုလုိ ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးမ်ား ေရွးထားၿပီး ကိုယ့္အေနနဲ ့ဘယ္လုိႏွလံုးသြင္းၿပီး ဒကာဒကာမေတြကို ေျပာရပါမလဲ လို ့လည္း စိုးရိမ္း ေနခဲ့ပါတယ္။ အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ ဦးဇင္းက ျမန္မာျပည္မွာဆိုရင္ စာသင္သားအရြယ္ပါ။

က်န္းမာေရးဆုိတဲ့ အေျခအေနေၾကာင့္ အေမရိကန္ကိုေရာက္လာခဲ့ရေတာ့ စာေပအေနနဲ ့လည္း အားနည္းပါေသးတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာတုန္းက ဦးဇင္းအေနနဲ ့ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားရဲ့ ဆံုးမၾသ၀ါဒကိုပဲ ခံယူခဲ့ရတာပါ၊ ကိုယ္ကေနၾသ၀ါဒ ေပးဖို ့ဆိုတာကလည္း ဒီလုိ အေျခအေနမ်ိဳးလည္း မႀကံဳ မဆံုခဲ့ရပါဘူး။ အဲဒီ ၾသ၀ါဒ ဆိုတဲ့ စကားလုံးကိုလည္း ကိုယ္ကေနသူမ်ားေတြကိုေပးဖုိ ့ အရြယ္လည္း မဟုတ္ေတာ့ ကိုယ္နဲ ့မဆိုင္သလုိေနေနခဲ့တာ အခုေတာ့ “ မျမင္ခ်င္မွ ထိပ္တုိက္ကိုတိုး” ဆုိသလုိ ျဖစ္ေနေတာ့တာပဲေပါ့။

အခုေတာ့လည္း “ ေပါက္တဲ့ နဖူးမထူးေတာ့ပါဘူး” ဆုိၿပီး ဦးဇင္း သိမွတ္မိသေလာက္နဲ ့ ေျပာရရင္ ျမန္မာစကားပံု တစ္ခုရွိပါတယ္၊ ဘာတဲ့လည္း….“ ဆင္ပါးစပ္ႏွမ္းပက္” ဆိုတာ ျမန္မာစကားတတ္သူတိုင္း ၾကားယံုနဲ ့တင္ နားလည္သေဘာေပါက္ၾကပါတယ္။ အဓိပၸါယ္အလြယ္ဆံုး ကေတာ့ ဆင္လုိသတၱ၀ါအတြက္ သူပါးစပ္ထည္းကုိ ႏွမ္းပတ္ျခင္းက မေျပာေလာက္ေအာင္ နညး္ပါးတယ္လို ့ ဆိုလိုတာကို နားလည္သေဘာေပါက္ လြယ္ၾကပါတယ္။

အခုလည္း ဒီကေန ့ျမန္မာျပည္ကို ကုသိုလ္ရွင္မ်ားစုေပါင္းၿပီး နည္းမ်ားမဆို ကုသုိလ္သြားျပဳတဲ့ ပြဲက ေမာင္နာဂစ္ရဲ့ တိုက္ခက္ခဲ့တဲ့ အစြန္ အဖ်ား ေလာက္ ကိုယ္ပဲသြားၿပီး ကူညီႏိူင္မွာဆိုတာ သိႏိူင္ေပမဲ့ ခုနျမန္မာစကားပံုလိုေပါ့ “ ဆင့္ပါးစပ္ႏွမ္းပတ္ “ရတဲ့ အျဖစ္မ်ိဳးေပါ့၊ ဒါေပမဲ့ ဘာမွ မရွိတာ ထက္စာရင္ ႏွမ္းဆိုတဲ့အရာ၀တၳဳ တစ္ခုခုေတာ့ ရွိေနပါေသးတယ္။ အခုလည္း နာဂစ္လက္ခ်က္ ဘယ္ေလာက္ႀကီးမားတယ္ဆိုတာ အားလံုး အသိပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း Bay Area ကျမန္မာႏူိင္ငံသူ/သား ကုသိုလ္ရွင္ေတြရဲ့ နည္းမ်ားမဟူ ပါ၀င္ကုသိုလ္ျပဳၾကတဲ့ ဒီပြဲကလည္ ျမန္မာ ႏူိင္ငံမွာ တုိက္ခုိက္ခဲ့တဲ့ ေနရာေဒသအားလံုးကို မကူညီႏိူင္ေပမဲ့လည္း ေနရာေဒသ အနည္းေလးေတာ့ ကူညီႏိူင္လိမ့္မယ္ဆိုတာေတာ့ ယံုၾကည့္မိပါတယ္။ ေနရာေဒသအားလံုးရိွ လူမ်ားအတြက္ မဟုတ္ေပမဲ့ သြားေရာက္မဲ့ ေနရာေဒသအနည္းငယ္မွာရွိတဲ့ လူတစ္ခ်ိဳ ့အတြက္ကေတာ့တန္းဖိုး သိပ္ႀကီးပါတယ္။

ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္လုိ ့ေပါ့ ။ တစ္ခါတုန္းက ပင္လယ္ကမ္းစပ္မွာ လူငယ္တစ္ေယာက္ေရစပ္မွာရွိတဲ့ သဲေသာင္ျပင္မွာ လိုက္ၿပီး တစ္စံုတစ္ခုကို ေကာက္လုိက္ ေရစပ္ဆီသြား ေရထဲးသို ့ပစ္လုိက္နဲ ့လုပ္ေနတာကို လူတစ္ေယာက္က လမ္းေလ်ွာက္ေနရင္း အဲဒီလူငယ္ေလး လုပ္ေနတာကိုျမင္လုိ ့ေသျခာၾကည့္တဲ့အခါ ……. ကမ္းစပ္မွာ ေသာင္တင္ေနတဲ့ ခရုေတြ ငါးငယ္ေလးေတြကို လုိက္ေကာက္ၿပီး ေရထဲးျပန္လြတ္ေနတာကို ေတြလုိက္ေတာ့ အဲဒီလူက ေကာင္ေလးကိုေျပာတယ္ “ မင္းအခုလုိလုပ္ေပးတာ ပင္ပန္းရုံပဲရွိမယ္ ဒီကမ္းစပ္ တစ္ေလွ်ာက္မွာ အခုလိုေသာင္တင္ေနတဲ့ ခရုေတြ ငါးေတြကအမ်ားႀကီးရယ္ ဘယ္လုိလုပ္ၿပီး မင္း အကုန္ လုပ္ႏူိင္ပါမလည္းကြာ မထူးျခားသြားပါဘူး” လုိ ့ေျပာေတာ့ လူငယ္က ေနာက္ထပ္ ငါးငယ္ ေလး တစ္ေကာင္ကို လက္နဲ ့ဖြဖြေလးဖမ္းၿပီး ေရထဲျပန္လြတ္ရင္းအခုလုိျပန္ေျပာလုိက္တယ္။ “ ဒီ ငါးကေလးအတြက္ကေတာ့ ထူးျခားသြားပါတယ္ ဗ်ာ”လ႔ုိ ျပန္ေျပာလုိက္သလုိေပါ့။

အခုလည္း ဆင့္ပါးစပ္ႏွမ္းပတ္မွဳ က ဘာမွ မရွိတာထက္စာရင္ အထုိက္အေလွ်ာက္ေတာ့ ထိေရာက္မွဳရွိသြားမွာျဖစ္သလုိ ဒီလုိပဲ ေမာင္နာဂစ္ရဲ့ ႀကီးမားက်ယ္ျပန္တဲ့ ဒုကၡသည္နယ္နမိတ္ကို Bay Aera မွကုသုိလ္ရွင္မ်ားရဲ့ ကူညီမူက ေနရာေဒသ အားလံုးကို မကူညီႏိူင္ေတာင္ သြားေရာက္မဲ့ ေနရာေဒသေလး အတြက္ေတာ့ ထူးျခားအက်ိဳးႀကီးသြားမွာကို ေတြး ျမင္ေရာင္မိပါတယ္လုိ ့ေျပာရင္း ဦးဇင္းရဲ့ တုိက္တြန္းစကားကို ဒီမွာပဲ နိဂံုးခ်ဳပ္လုိက္ ပါတယ္ “ အဲဒီလုိလည္း နိဂံုးခ်ဳပ္လုိက္ေတာ့ အားလံုး သာဓု ( ၃ ) ႀကိမ္ေခၚဆုိလိုက္ေတာ့မွရင္ထဲရွိတဲ့ ဘာမွန္းမသိတဲ့ အလုံးႀကီးလည္း ေပ်ာက္ကြယ္ သြားပါေတာ့တယ္။

ဟုတ္ပါတယ္ … သည္နည္းတူပဲ ေကာင္းမွဳဆိုတာလည္း ဆင့္ပါးစပ္ႏွမ္းပတ္ သလုိေပါ့ ၊ကိုယ္လည္း သူမ်ားေတြလုိ တရားစခန္းေတြ၀င္၊ ရာသက္ ပန္ ေယာဂီေတြလုပ္ ၿပီး တရားေတြအားထုတ္၊ ၇ရက္စခန္း ၁၀ရက္စခန္း ၁ လ စခန္းစတာေတြမွာ စြမ္းႏိူင္သေလာက္ အားထုတ္ေနၾကတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကိုယ္အေနနဲ ့ အေျခအေနမေပးလို ့ တရားစခန္းေတြဘာေတြ ရက္ရွည္ မ၀င္ႏူိင္ရင္ေတာင္မွ အိမ္မွာေနရင္း ၅ပါးသီလကို ခါး၀တ္ပုဆုိးလုိ ၿမဲေအာင္ ေစာင့္ထိန္းလုိ ့၊ လစဥ္ ကိုယ္စြမ္းႏူိင္သေလာက္ လျပည့္လကြယ္ေတြမွာ ဥပုသ္သီလေတြယူ၊ အခ်ိန္မွန္ ဘုရားရွိခိုး ေသာက္ေတာ္ေရ ၊ ပန္း၊ ဆီမီး၊ ဆြမ္း ေတာ္ကပ္ အစရွိတဲ့ ဗုဒၶေ၀ယ်ာ၀စၥေတြကို ေလးေလးနက္နက္နဲ ့ကုသုိလ္စိတ္အျပည့္ထား အားထုတ္ရင္း အိမ္ရဲ့ အမွဳကိစၥမ်ားႏွင့္ အတူ မိဘလည္း မိဘတာ၀န္ေက်၊ သားသမီးလည္း သားသမီးတာ၀န္ေက်ေအာင္ လုပ္ၾကမယ္ဆုိရင္ဘာမွ မလုပ္တာထက္စာရင္ အခုလုိလုပ္ႏူိင္တာေလးက ေျပာပ ေလာက္ပါတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္ေနာ္…

ဆင့္ပါးစပ္ႏွမ္းပတ္ျခင္းက ဘာမွ မရွိတာထက္စာရင္ ႏွမ္းဆိုတဲ့ တစ္ခုခုေတာ့ ရွိသြားပါတယ္။ အရင္ဘာမွမရွိတာထက္စာရင္ အခုနည္းနည္း ရွိသြား တာကလည္း ထူးျခားသြားပါတယ္။

စိတ္ခ်မ္းသာ ကုိယ္က်န္းမာ၍ ေကာင္းက်ိဳးလိုရာဆႏၵျပည့္၀ၾကပါေစ။

ၿငိမ္းခ်မ္းလက္ ( ဓမၼပီတိ )

10.20.10