စိတ္သာရွင္ေစာ...(၃) [ALL IS MIND-by David Samuel]

All Is Mind

David Samuel

စိတ္သာရွင္ေစာ

ဘာသာျပန္- အလွတရား

အခန္း(၂)ျဖစ္ရပ္

ျဖစ္ရပ္က မွတ္ဥာဏ္ကုိ ဖန္တီးတယ္။ မွတ္ဥာဏ္က အမ်ိဳးအစားခြဲျခားျခင္းကုိ ဖန္တီးတယ္။

ခင္ဗ်ားဟာ ဒြါရအသီးသီးကေန ျဖတ္သန္းလာတဲ့ အာရုံလွဳ႔ံေဆာ္မွဳေတြကုိ အခ်ိန္တုိင္း ေတြ႔ၾကဳံေနရတယ္။ အသံေတြ၊ အဆင္းအာရုံေတြ၊ အန႔ံအာရုံေတြ၊ အပူအေအး အမာအေပ်ာ့ ဆုိတာေတြကုိ ဒြါရေျခာက္ပါးက အျမဲမွတ္တမ္းတင္ေနရတယ္။

ခင္ဗ်ားသိသိမသိသိ ခင္ဗ်ားရဲ႔ အာရုံသိမွဳကုိ ဆင္ျခင္မွဳက အျမဲထိန္းခ်ဳပ္ေနတယ္။ ဒီေနရာမွာ ဆင္ျခင္မွဳဟာ အဲဒီ အခုိက္အတန္႔က အမွဳကိစၥမ်ိဳးအတြက္ ဘာမွအရာမေရာက္ဘူးလုိ႔ ထင္ရေပမဲ့ တကယ္ေတာ့ ဒါက မမွန္ပါဘူး။ ဆင္ျခင္မွဳတုိင္းဟာ ပစၥကၡအေျခအေနတုိင္းနဲ႔ ဆက္ႏႊယ္မွဳရွိေနပါတယ္။ ဆင္ျခင္သြားတာက ျမန္လြန္းတာ၊ ဒါမွမဟုတ္ ခင္ဗ်ားအေနနဲ႔ ေမ့ေလ်ာ့ေပါ့ဆျပီး သတိမထားလုိက္တာမ်ိဳးသာ ျဖစ္ပါတယ္။

အတိတ္က တစ္စုံတစ္ဦးကုိ အမွတ္ရေစမဲ့ ေရေမႊးန႔ံတစ္ခုကုိ ရွဴရွဴိက္မိတဲ့အခါ ခင္ဗ်ားရဲ႔စိတ္ဟာ သံေယာဇဥ္ေႏွာင္ၾကိဳးေတြ၊ ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္မွဳေတြ၊ ဒါမွမဟုတ္ ေဒါသထြက္မွဳေတြ၊ (သူ႔ကုိ လြမ္းဆြတ္ေနရင္ေတာ့) ႏြမ္းလ် ေဆြးျမည့္မွဳေတြကုိ ခံစားတဲ့စိတ္အျဖစ္ ေျပာင္းလဲသြားတယ္။ ခင္ဗ်ားက အားစုိက္ ေတြးေတာေနတာမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ ေရေမႊးရဲ႔ရနံ႔က ခင္ဗ်ားဆီ ေခၚလာတာမ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။

တစ္ဦးဦးက ရုိလာကုိစတာ စီးတဲ့အေၾကာင္း၊ ျမင္းစီးတဲ့ အေၾကာင္းကုိ ေျပာျပရင္ ခင္ဗ်ားရဲ႔စိတ္ဟာ ခင္ဗ်ားရဲ႔ အတိတ္ကာလ မ်ားဆီျပန္သြားျပီး၊( ငါးနွစ္သားအရြယ္တုန္းက ျဖစ္ရပ္လည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မယ္) နွစ္သက္မွဳ မႏွစ္သက္မွဳေတြ ျဖစ္လာမယ္။ ခုျငိမ္ျငိမ္ကေလး ထုိင္ေနေပမဲ့ ရုိလာကုိစတာစီးတုန္းက ေအာ္ဂလီဆန္ခဲ့တာမ်ိဳးေတာင္ ျပန္ခံစားရေကာင္း ခံစားရႏုိင္တယ္။

ျဖစ္ရပ္ဆုိတာဟာ စကားစျမည္ေျပာတာမ်ိဳးလည္း ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားကုိ ထိခုိက္ဖုိ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္မရွိေပမဲ့ တစ္စုံတစ္ဦးက ခင္ဗ်ားရဲ႔ခံစားမွဳကုိ နွဳိးဆြေပးႏုိင္တဲ့ စကားမ်ိဳး ေျပာႏုိင္ပါတယ္။

ဒါဟာျဖစ္ရပ္ေတြရဲ႔ စြမ္းအားနဲ႔ အႏၲရာယ္ျဖစ္ျပီးေတာ့ သူတုိ႔ရဲ႔အလုပ္လုပ္မွဳကုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ သတိမျပဳမိၾကဘူး။

ၾကီးျပင္းလာရင္းနဲ႔ အရာ၀တၳဳအခ်ိဳ႔ကုိ ပထမဦးဆုံးအၾကိမ္အျဖစ္ စတင္ျမင္ရတဲ့အခါမွာ ဒီအရာေတြက ဘာေတြပါ ဆုိျပီး ေျပာျပတာကုိ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ၾကားခဲ့ရဖူးတယ္။ သတၱ၀ါတစ္ေကာင္ ကုိေတြ႔ရင္ မိဘေတြက "ဘြတ္အဲ.ၾကီးကြယ့္.. ႏြားၾကီးကြယ့္" စသည္ျဖင့္ ေျပာျပတတ္တယ္။ ပင့္ကူေတြကုိ ေၾကာက္တတ္တဲ့ မိဘမ်ိဳးဆုိရင္ ပင့္ကူေတြနားက ေ၀းေ၀းေနဖုိ႔ ထပ္ကာထပ္ကာ ေျပာျခင္းအားျဖင့္ ခင္ဗ်ားကုိလည္း ပင့္ကူအေၾကာက္ဓာတ္ေတြ ထုိးသြင္းေပးမယ္။ ပင့္ကူေတြဟာ သိပ္အႏၲရာယ္ ၾကီးတယ္လုိ႔ ေျပာျပေကာင္း ေျပာျပလိမ့္မယ္။ ဒီလုိနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဟာ ဘ၀နဲ႔ပတ္သက္ျပီး ပရုိဂရမ္ေတြ ေရးမွတ္ထည့္သြင္းလာခဲ့ၾကပါတယ္။

သင့္

အျမင္အာရုံ

ကုိ

ေမးခြန္းထုတ္ပါ။

ခင္ဗ်ားျမင္သမွ်ကို သံသယ၀င္ဖုိ႔ ဒီစကားက ဆုိလုိတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ခင္ဗ်ားရဲ႔ ျမင္မွဳကုိ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆုိမွဳေတြအေပၚ သံသယထားဖုိ႔ ေျပာရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားဟာ ခင္ဗ်ားရဲ႔ အသိဥာဏ္ေရာေထြးမွဳေၾကာင့္ မွားယြင္းတတ္တဲ့ ဒါမွမဟုတ္ သူ႔ဟာသူလည္းပဲ အလြယ္တကူ မွားယြင္းတတ္တဲ့ စိတ္တည္းဟူေသာ ပရုိဂရမ္ကုိျဖတ္သန္းျပီး အရာရာကုိ ျမင္ေတြ႔ေနရျခင္းျဖစ္တယ္ ဆုိတာကုိ သတိထားေပးပါ။ ဘယ္ျဖစ္ရပ္ကုိမဆုိ ေကာင္းတာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဆုိးတာပဲျဖစ္ျဖစ္ ခင္ဗ်ားဘယ္လုိျမင္ရသလဲ ဆုိတာဟာ ဖြင့္ဆုိထားတဲ့ ခင္ဗ်ားရဲ႔"စိတ္"အေပၚပဲ လုံးလုံးအေျခခံပါတယ္။

ခင္ဗ်ားရဲ႔စိတ္ အလုပ္လုပ္ပုံကုိသိပါ။ ေနာက္ျပီး ခင္ဗ်ားျမင္ရၾကားရတာေတြဟာ တကယ့္အစစ္အမွန္ေတြမ်ား ျဖစ္ေနမလားလုိ႔ ေတြးေတာမိရင္လည္း ေမးခြန္းနာနာထုတ္ပါ။ တကယ္ေတာ့ အရာ၀တၳဳရဲ႔ ပင္ကုိယ္သေဘာကုိ ခင္ဗ်ားျမင္ရတာထက္ အလင္းျပန္မွဳကုိ ျမင္ရတာလုိ႔ မဆုိထုိက္ဘူးလား။

ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ျမင္သိရသမွ် ( ၾကားသိရသမွ်ကလည္း ထုိနည္းလည္းေကာင္း) အရာေတြဟာ အလင္းျပန္မွဳသက္သက္သာ ျဖစ္ျပီး အလင္းေရာင္ဟာ ထာ၀ရေျပာင္းလဲေနသလုိ အလင္းျပန္မွဳဟာလည္း အျမဲေျပာင္းလဲေနပါတယ္။ ခင္ဗ်ား မွန္ၾကည့္ေနတုန္း အလင္းကုိ မ်က္နွာရဲ႔ အေပၚကထုိးထားတယ္ဆုိပါစုိ႔။ ခင္ဗ်ားရဲ႔ ရုပ္သြင္ဟာ ေအာက္ဘက္က ဒါမွမဟုတ္ ေဘးဘက္က အလင္းထုိးထားတဲ့ ရုပ္သြင္မ်ိဳးနဲ႔ လုံး၀မတူဘဲ ကြဲျပားျခားနားေနတာကုိ ေတြ႔လိမ့္မယ္။ ဓာတ္ပုံေတြကုိ ေလ့လာရင္လည္း ဒါမ်ိဳးေတြ႔ႏုိင္တယ္။ အုိမင္းပုံ၊ ႏုပ်ိဳပုံ၊ ေပ်ာ္ရႊင္ပုံ၊ ၀မ္းနည္းပုံ စတဲ့ ခင္ဗ်ားရဲ႔ ပုံအသြင္သြင္ ဟာ အလင္းေရာင္အေပၚ လုံး၀ မူတည္ေနပါတယ္။

စိတ္၀င္စားဖြယ္ အေတြ႔အၾကဳံတစ္ရပ္ကေတာ့ ေတာင္ၾကီးတစ္လုံး ဒါမွမဟုတ္ အရာ၀တၳဳအၾကီးစားၾကီးတစ္ခုကုိ ေနမထြက္မီ နာရီအနည္းငယ္အၾကာ ဒါမွမဟုတ္ ေနမ၀င္မီမွာ ေစာင့္ၾကည့္ေနျခင္း အေတြ႔အၾကဳံျဖစ္ပါတယ္။ အလင္းေရာင္ ေျပာင္းလဲမွဳေၾကာင့္ အရာ၀တၳဳ ဘယ္ေလာက္ ေျပာင္းလဲသြားသလဲ ဆုိတာကုိ သတိျပဳပါ။ မူလအရာ၀တၳဳ လုံး၀မဟုတ္ေတာ့ဘူး လုိ႔ကုိ ထင္ရပါတယ္။ ၾကည္လင္ျပတ္သားတဲ့ အလင္းေရာင္ေအာက္မွာ အရာ၀တၳဳတစ္ခုခုကုိ ဓမၼဓိ႒ာန္က်က် မျမင္ရမခ်င္း ဒင္းကေတာ့ ဘယ္ပုံပဲေဟ့လုိ႔ အတည္တက် မယူဆထားပါနဲ႔။

ၾကည္လင္တဲ့ အလင္းဟာ ပညာရွိတဲ့စိတ္၊ ရွင္းလင္းတဲ့အေတြးအေခၚ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအလင္းကုိ မ်က္နွာဖုံးနဲ႔ ခင္ဗ်ားရဲ႔ေရာေထြးမွဳဳ၊ ေျခဖ်က္မွဳ၊ မိမိကုိယ္ကုိ လိမ္လည္မွဳ စတာေတြက ပိတ္ဆုိ႔ထားတယ္။ တူညီတာေလးေတြ ေျပာရရင္ ခင္ဗ်ား ႏုိးေနခုိက္ဟာ ခင္ဗ်ားရဲ႔စိတ္အလင္းကုိ ဖြင့္ထားျခင္းနဲ႔ဆင္တူျပီး အိပ္ေပ်ာ္ခုိက္အခ်ိန္ဟာ အလင္းကုိ မွိန္ထားျခင္း ပိတ္ထားျခင္း နဲ႔ ဆင္တူတယ္။ အလင္းေရာင္မရွိရင္ ဘာမွမျမင္ရသလုိ ပုိလင္းလာတာနဲ႔အမွ် ပုိျပီးၾကည္ၾကည္လင္လင္ ျမင္လာရတယ္။

အဲဒီ ခ်ိဳ႔ယြင္းခ်က္ေတြနဲ႔ ေနတာနဲ႔အမွ် ခင္ဗ်ားရဲ႔စိတ္ထဲက အလင္း တနည္းအားျဖင့္ ျမင္မွဳၾကားမွဳကုိ စီစဥ္ေပးေနတဲ့ ခင္ဗ်ားရဲ႔စိတ္ဟာ ကင္မရာရဲ႔ မွန္ဘီလူးကုိ လက္ေခ်ာင္းနဲ႔ဖုံးထားမိသလုိ ဖုံးကြယ္ထားျခင္း ခံရပါလိမ့္မယ္။ ခင္ဗ်ားဟာ ပုံရိပ္ရဲ႔ တစ္စိတ္တစ္ေဒသကုိပဲ ျမင္ရတာျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။

continue အခန္း(၃)

Posted by AHlaTaya at 11:44 AM