ငါတို႔ေနရာ ဤကမၻာ တဏွာအုပ္စိုးသည္
တဏွာဟူသည္ ပရမတၳေစတသိက္တရား ၅၂-ပါးတြင္ ပါ၀င္ေသာ ေလာဘေစတသိက္ပင္ ျဖစ္သည္။ ေလာဘေစတသိက္သည္ အာရံုေျခာက္ပါးကို တပ္မက္တတ္၊ ဆာေလာင္တတ္၊ ေတာင့္တတတ္၊ မေရာင့္ရဲ၊ မတင္းတိမ္တတ္ေသာ သေဘာသတၱိရွိေလသည္။ တဏွာသည္ ဆင္းရဲျခင္း၏ အေၾကာင္းတရားျဖစ္၏။ လူအမ်ားေတြ႔ၾကံဳေနရေသာ ဒုကၡမ်ိဳးစံုသည္ တဏွာ၏ လက္ခ်က္ေၾကာင့္သာ ျဖစ္ေပၚလာရသည္။ သတၱ၀ါတို႔သည္ သံသရာခရီးတေလွ်ာက္တြင္ တဏွာကို အေဖာ္ျပဳကာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး ခရီးႏွင္လ်က္ရွိၾက၏။ သတၱ၀ါတို႔အား ထိုထိုအာရံု၌ျဖစ္ေစ၊ မိမိခႏၶာကိုယ္၌ျဖစ္ေစ တြယ္တာမက္ေမာေစ၍ သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲ၌ မျငီးေငြ႔ရေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးတတ္သည္။ တဏွာေစရာကို မေနသာဘဲ တေန႔ျပီးတေန႔၊ တလျပီးတလ၊ တႏွစ္ျပီးတႏွစ္၊ တဘ၀ျပီး တဘ၀ ေဆာင္ရြက္ေပးေနၾကရသည္။
သတၱ၀ါတို႔သည္ လိုခ်င္တပ္မက္မႈ တဏွာေၾကာင့္ မိမိတို႔လိုခ်င္ေသာ ပစၥည္း၀တၳဳအာရံုတို႔ကို ရရွိေအာင္ အလုပ္မ်ိဳးစံုကို ျပဳလုပ္ေနၾကရသည္။ ယင္းအလုပ္မ်ိဳးစံုကို အက်ဥ္းခ်ဳပ္လိုက္လွ်င္ အျပစ္ကင္းေသာ ကုသုိလ္ အလုပ္ႏွင့္ အျပစ္မကင္းေသာ အကုသုိလ္အလုပ္ဟူ၍ ႏွစ္မ်ိဳးေတြ႔ရသည္။ ယင္းအလုပ္ႏွစ္မ်ိဳးသည္ တဏွာတည္းဟူေသာ ကိေလသ၀ဋ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ကမၼ၀ဋ္ပင္ ျဖစ္သည္။ ယခုလက္ရွိ ဘ၀ခႏၶာ ျပတ္စဲေသာအခါ၌ ယင္းကမၼ၀ဋ္ေၾကာင့္ ရုပ္သစ္ နာမ္သစ္ ျဖစ္လာကာ ၀ိပါက၀ဋ္တည္းဟူေသာ ဘ၀သစ္တခု ျဖစ္ေပၚလာရျပန္သည္။ ဘ၀သစ္၌လည္း တဏွာသည္ အတိတ္ဘ၀နည္းတူ ကုသုိလ္၊ အကုသိုလ္ အလုပ္မ်ားကို လည္ေစ၍ သတၱ၀ါတို႔အား သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲတြင္ က်င္လည္ေစရန္ ေဆာင္ရြက္ျပန္ေလသည္။ ဤနည္းျဖင့္ သတၱ၀ါတို႔သည္ အထက္ေအာက္ စုန္ကာ ဆန္ကာ က်င္လည္ေနရေတာ့သည္။
ဗုဒၶျမတ္စြာသည္ ဘုရားအျဖစ္သို႔ေရာက္သည္ႏွင့္ တျပိဳင္နက္ ေရွးေရွးေသာ ဘုရားရွင္တို႔ က်ဴးရင့္ျမဲျဖစ္သည့္ ဥဒါန္းကို ၀မ္းေျမာက္စြာ က်ဴးရင့္ေတာ္မူခဲ့ေလသည္။
အဖန္တလဲလဲ ပဋိသေႏၶေနရျခင္း (ဘ၀သစ္ ျဖစ္ရျခင္း) သည္ အို-နာ-ေသ ဒုကၡေဘးတို႔ႏွင့္ ေရာေထြးေနေသာေၾကာင့္ ဆင္းရဲလွေပသည္။
ဤအတၱေဘာခႏၶာအိမ္ကို အႀကိမ္ႀကိမ္အဖန္ဖန္ ေဆာက္လုပ္ေနေသာ တရားခံလက္သမားကား တဏွာတရားတည္း။
ထိုတရားခံကိုေတြ႔ရန္ ငါသည္ ေလးသေခ်ၤႏွင့္ ကမၻာတသိန္းၾကာေအာင္ သဲသဲမဲမဲ ရွာေဖြခဲ့ရ၏။
အို-ခႏၶာအိမ္ အတၱေဘာကို ေဆာက္လုပ္တတ္ေသာ တဏွာေယာက်္ား လက္သမား၊
ယခုအခါ ငါသည္ သဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္ျဖင့္ သင့္ကို ေတြ႔ျမင္ရျပီ။
သင္သည္ ငါ၏ခႏၶာအိမ္ကို ေနာက္ထပ္တဖန္ ေဆာက္လုပ္ရေတာ့မည္မဟုတ္။
သင္၏ ကိေလသာတည္းဟူေသာ အျခင္ရနယ္အားလံုးတို႔ကို ငါခ်ိဳးဖ်က္လိုက္ေလျပီ။
ခႏၶာအိမ္၏ အ၀ိဇၨာဟူေသာ အထြတ္ကိုလည္း ဖ်က္ဆီးျဖဳတ္ခ်လိုက္ေလျပီ။
ငါ၏စိတ္သည္ ျပဳျပင္ျခင္းကင္းရာ နိဗၺာန္သို႔ အာရံုျပဳေသာအားျဖင့္ ေရာက္ခဲ့ျပီ။
ငါသည္ သင္ တဏွာမရွိရာျဖစ္ေသာ အရဟတၱဖိုလ္ကို ရရွိခဲ့ျပီ။
ထိုတဏွာ၏ စြမ္းေဆာင္မႈကို အာရံုျပဳမိရန္ ေတာင္ျမိဳ႔ မဟာဂႏၶာရံုဆရာေတာ္ႀကီး၏ ဆံုးမထားေတာ္မူခဲ့ပံုကို သတိျပဳေတာ္မူႏိုင္ၾကပါေစ။
ငါတို႔ေနရာ ဤကမၻာ တဏွာအုပ္စိုးသည္။
တဏွာေစရာ မေနသာ ေဖြရွာဆက္ရသည္။
သတၱ၀ါတို႔သည္ လိုခ်င္တပ္မက္မႈ တဏွာေၾကာင့္ မိမိတို႔လိုခ်င္ေသာ ပစၥည္း၀တၳဳအာရံုတို႔ကို ရရွိေအာင္ အလုပ္မ်ိဳးစံုကို ျပဳလုပ္ေနၾကရသည္။ ယင္းအလုပ္မ်ိဳးစံုကို အက်ဥ္းခ်ဳပ္လိုက္လွ်င္ အျပစ္ကင္းေသာ ကုသုိလ္ အလုပ္ႏွင့္ အျပစ္မကင္းေသာ အကုသုိလ္အလုပ္ဟူ၍ ႏွစ္မ်ိဳးေတြ႔ရသည္။ ယင္းအလုပ္ႏွစ္မ်ိဳးသည္ တဏွာတည္းဟူေသာ ကိေလသ၀ဋ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ကမၼ၀ဋ္ပင္ ျဖစ္သည္။ ယခုလက္ရွိ ဘ၀ခႏၶာ ျပတ္စဲေသာအခါ၌ ယင္းကမၼ၀ဋ္ေၾကာင့္ ရုပ္သစ္ နာမ္သစ္ ျဖစ္လာကာ ၀ိပါက၀ဋ္တည္းဟူေသာ ဘ၀သစ္တခု ျဖစ္ေပၚလာရျပန္သည္။ ဘ၀သစ္၌လည္း တဏွာသည္ အတိတ္ဘ၀နည္းတူ ကုသုိလ္၊ အကုသိုလ္ အလုပ္မ်ားကို လည္ေစ၍ သတၱ၀ါတို႔အား သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲတြင္ က်င္လည္ေစရန္ ေဆာင္ရြက္ျပန္ေလသည္။ ဤနည္းျဖင့္ သတၱ၀ါတို႔သည္ အထက္ေအာက္ စုန္ကာ ဆန္ကာ က်င္လည္ေနရေတာ့သည္။
ဗုဒၶျမတ္စြာသည္ ဘုရားအျဖစ္သို႔ေရာက္သည္ႏွင့္ တျပိဳင္နက္ ေရွးေရွးေသာ ဘုရားရွင္တို႔ က်ဴးရင့္ျမဲျဖစ္သည့္ ဥဒါန္းကို ၀မ္းေျမာက္စြာ က်ဴးရင့္ေတာ္မူခဲ့ေလသည္။
အဖန္တလဲလဲ ပဋိသေႏၶေနရျခင္း (ဘ၀သစ္ ျဖစ္ရျခင္း) သည္ အို-နာ-ေသ ဒုကၡေဘးတို႔ႏွင့္ ေရာေထြးေနေသာေၾကာင့္ ဆင္းရဲလွေပသည္။
ဤအတၱေဘာခႏၶာအိမ္ကို အႀကိမ္ႀကိမ္အဖန္ဖန္ ေဆာက္လုပ္ေနေသာ တရားခံလက္သမားကား တဏွာတရားတည္း။
ထိုတရားခံကိုေတြ႔ရန္ ငါသည္ ေလးသေခ်ၤႏွင့္ ကမၻာတသိန္းၾကာေအာင္ သဲသဲမဲမဲ ရွာေဖြခဲ့ရ၏။
အို-ခႏၶာအိမ္ အတၱေဘာကို ေဆာက္လုပ္တတ္ေသာ တဏွာေယာက်္ား လက္သမား၊
ယခုအခါ ငါသည္ သဗၺညဳတဉာဏ္ေတာ္ျဖင့္ သင့္ကို ေတြ႔ျမင္ရျပီ။
သင္သည္ ငါ၏ခႏၶာအိမ္ကို ေနာက္ထပ္တဖန္ ေဆာက္လုပ္ရေတာ့မည္မဟုတ္။
သင္၏ ကိေလသာတည္းဟူေသာ အျခင္ရနယ္အားလံုးတို႔ကို ငါခ်ိဳးဖ်က္လိုက္ေလျပီ။
ခႏၶာအိမ္၏ အ၀ိဇၨာဟူေသာ အထြတ္ကိုလည္း ဖ်က္ဆီးျဖဳတ္ခ်လိုက္ေလျပီ။
ငါ၏စိတ္သည္ ျပဳျပင္ျခင္းကင္းရာ နိဗၺာန္သို႔ အာရံုျပဳေသာအားျဖင့္ ေရာက္ခဲ့ျပီ။
ငါသည္ သင္ တဏွာမရွိရာျဖစ္ေသာ အရဟတၱဖိုလ္ကို ရရွိခဲ့ျပီ။
ထိုတဏွာ၏ စြမ္းေဆာင္မႈကို အာရံုျပဳမိရန္ ေတာင္ျမိဳ႔ မဟာဂႏၶာရံုဆရာေတာ္ႀကီး၏ ဆံုးမထားေတာ္မူခဲ့ပံုကို သတိျပဳေတာ္မူႏိုင္ၾကပါေစ။
ငါတို႔ေနရာ ဤကမၻာ တဏွာအုပ္စိုးသည္။
တဏွာေစရာ မေနသာ ေဖြရွာဆက္ရသည္။
0 comments:
Post a Comment